سامي يوسف در مصاحبه اخيرش با يكي از مجلات درباره سوالي كه در مورد موفقيت ترانه " به سويم آمدي " بود توضيحاتي داد و عنوان كرد كه بايد ابهاماتي و شايعاتي كه حول پخش اين ترانه در اذهان عمومي وجود دارد را روشن كند.

تک آهنگ اخیر شما " به سویم آمدی" موفقیت عظیمی داشته و از آن بسیار عالی استقبال شده است. قدری بیشتر درباره آن برایمان توضیح دهید!ا

پاسخ سامي يوسف:

"به سویم آمدی" اولین تک آهنگ از آلبوم آینده من است. به شرکت ای تی ام اینترنشنال که مالک کپی رایت این آلبوم است انواع حقوق رینگ تن و پاداشهای "تجاری" پیشنهاد شد،  اما این شرکت هیچ کدام را نپذیرفت زیرا این آهنگ به این منظور ساخته شد که هدیه ای برای حمایت کنندگان من باشد و نه یک فرصت تجاری. این آهنگ برای خدا و پیامبرش ساخته شده و من این افتخار را دارم که بگویم حتی یک پنی از این آهنگ کسب نشده است. از شما بخاطر حمایت کردن از این آهنگ و قبول کردن این هدیه ممنونم. به نظرمن "فروختن" موسیقی معنوي  بسیار ناخوشایند و ناجور است. ایمان فروختنی نیست.

برخی استدلال کرده اند که من اشتباه کرده ام که بیان کرده ام که "ایمان فروختنی نیست" و گفته اند که "اشکالی ندارد که از آهنگهای اسلامی پول بدست آورد."

پاسخ من این است:

من اعتقاد دارم که موسیقی و هنر نیاز به تفسیر و توضیح اضافه ندارد. هرکسی حق دارد درباره هرچیزی که دوست دارد بخواند. مشکل وقتی بوجود می آید که افرادی "دین" را تجارت خود قرار میدهند. وقتی که کل حرکت شما حول محور دین بچرخد این دیگر یک روش "منصفانه" نیست زیرا مردم دیگر آنرا بخاطر موسیقی/هنر دوست نمیدارند، آنها آنرا بخاطر دین واعتقادات خودشان دوست میدارند، من هیچ مخالفتی با خواندن درباره اعتقاد و دینم ندارم، در حقیقت این یک افتخار بسیار بزرگ است (مشروط بر اینکه از صمیم قلب و خالصانه باشد) با این حال من با تجاری کردن اسلام مخالفم؛ با نهادهایی که به عنوان "صنعت" موفق شناخته شده اند و با ایمان مردم "بازی میکنند" مخالفم . مشکل این است که وقتی این موضوع به شکل یک "صنعت" دربیاید دیگر چطور ممکن است که خالصانه و صادق باقی بماند؟ از کجا میتوانید بفهمید که آیا آن از صمیم قلب است یا اینکه بخاطر پول و داد و ستدهایی است که معلول انواع فشارها و مشکلاتی است که یک "صنعت" با آنها روبروست؟ وقتی که من المعلم را خواندم، آنرا از صمیم قلبم خواندم واقعا هیچ گونه صنعتی وجود نداشت.

برادران و خواهران من، وقتی که شما صنعتی داشته باشید آن وقت حرف مرا باور خواهید کرد که صمیمت و خلوص و پاکی کم کم محو خواهد شد.

حرفهای بسیارزیادی برای گفتن وجود دارد... چرا فقط خودتان را به موضوعات عبادتی محدود میکنید؟ آیا لازم نیست که ما به جهان درباره روش زندگی خود آموزش دهیم و به آنها بیاموزیم که چقدر این روش زیباست؟ آیا ما نباید مباحثی که در دنیای امروزمان با آنها روبرو هستیم را مشخص کنیم و بروشنی نمایش دهیم،  بخصوص در جهان اسلام؟   مانند خشونت خانوادگی و تجاوز به عنف که برخي از واقعیتهای امروز ما هستند! پاسخ بسیار ساده به این سوال اینست که نهادهایی که پشت این صنعت نوظهور هستند نگران بقای خود هستند زیرا آنها به این نگاه میکنند که چه چیزی می فروشد نه اینکه چه چیزی درست و صادقانه است.

به عنوان مسلمان، هدف ما باید پیشگام بودن در تولید هنر برتر، زیبا و پرمعنی باشد و نه اینکه بخواهیم از مسائل مقدس برای بدست آوردن منفعت برای خودمان استفاده کنیم. چشم انداز کلی "موسیقی اسلامی" از نگاه من بطور نگران کننده ای تجاری شده است. این چیزی است که من فکر میکنم و احساس میکنم. والله اعلم (خدا بهتر از همه میداند)ا