وبلاگ فارسی سامی یوسف:: Sami Yusuf Farsi

ویژه شبهای قدر

» یکشنبه 9 اردیبهشت1386

وبلاگ فارسی سامی یوسف | شبهای قدر

ای آنکه خواسته ی مریدان را می دانی ،

ای آنکه راز دل خاموشان را می دانی ،

ای آنکه فریاد دل خسته دلان را می شنوی ،

ای آنکه گریه ترسیدگان را می بینی ،

ای آنکه حاجتهای درخواست کنندگان را در اختیار داری ،

ای آنکه عذر توبه کنندگان را می پذیری ،

ای آنکه مزد نیکوکاران را ضایع نمی کنی ،

ای آنکه از دلهای عارفان دور نیستی ،

ای بخشنده ترین بخشندگان

تویی پاک و منزه ، ای آنکه جز تو معبودی نیست

الغوث الغوث ، فریاد ، مرا از آتش جهنم رهایی ده ، پروردگارا

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند / و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
چه مبارك سحری بودوچه فرخنده شبی/آن شب قدر كه اين تازه براتم‏ دادند

اين بيت همان« فزت و رب الكعبة » را می‏گويد : " از غصه‏ نجاتم دادند " يعنی « فزت و رب الكعبة »
علی (ع) اندكی بعد از طلوع فجر روز نوزدهم ضربت خورد و در نيمه‏های شب بيست و يكم ، روح مقدسش به عالم بالا پرواز كرد. در لحظات آخر همه دور بستر علی (ع) جمع بودند .زهر به بدن مباركش‏ خيلی اثر كرده بود و گاهی وجود مقدسش از حال می‏رفت و به حال اغما درمی‏آمد ، ولی همينكه به هوش می‏آمد باز از زبانش در می‏ريخت ، حكمت و نصيحت و پند و موعظه می‏ريخت . آخرين موعظه علی (ع) همان موعظه بسيار بسيار پرحرارت و پرجوشی است كه در بيست ماده بيان كرده است . اول حسن‏ و حسين و بعد بقيه اهل بيتش را مخاطب قرار می‏دهد . حسنم ! حسينم ! همه‏ فرزندانم و همه مردمی كه تا دامنه قيامت سخن من به آنها می‏رسد با شما هستم (يعنی ما و شما هم مخاطب علی (ع) هستيم!) . در اين كلمات ، جامعيت اسلام را بيان می‏كند : « الله الله فی الايتام ، الله الله فی القرآن ، الله الله فی جيرانكم ، الله الله فی بيت ربكم ، الله الله‏ فی الصلوه الله الله فی الزكوه ». . . يك يك بيان می‏كند : خدا را ، خدا را درباره يتيمان ، خدا را ، خدا را درباره قرآن ، خدا را ، خدا را درباره همسايه‏هاتان ، خدا را ، خدا را . . . وقتی آن مطالبی را كه در نظر داشت بگويد گفت ، آنها كه چشمشان به لبهای علی بود ، ديدند كه حال‏ مولا بيشتر منقلب شد و عرقی به پيشانی مقدس علی (ع ) آمد و ديگر علی ( ع ) توجهش را از مخاطبين سلب كرد . چشمها و گوشها متوجه لبهای علی بود تا ببينند علی ديگر چه می‏خواهد بگويد . يك وقت ديدند صدای علی (ع) بلند شد : « اشهد ان لااله الا الله ، و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ».

وحدی فی ظلمت لیلی / فی وحشت دربی / همّی یفقرونی / ذنبی یولمنی / وحدی ادعوک و ارجوک من ذنبی اشکو / مالی سواک / انا فی حماک